België, begin de 20ste eeuw. De tweewieler is nog een curiosum en de straatkoersen rond de ton eerder kermisattractie dan sport. Met het gestructureerde en georganiseerde wielrennen staat men in Frankrijk al veel verder. Bijgevolg wordt een renner pas voor vol aanzien wanneer hij aan zijn trekken komt in de Franse koersen over lange afstand. Het is Cyriel Van Hauwaert die daar als eerste Belg in slaagt. Een jaar na zijn eerste triomf in Bordeaux-Parijs wint hij in 1908 Parijs-Roubaix. De coureur uit Moorslede wordt meteen een nationale held.

Wat de man in de straat bovenal interesseert is dat Van Hauwaert met dat wielrennen ook rijk wordt. Van zodra ze zich een fiets kunnen veroorloven, worden vele jongens coureur. Het stalen ros zorgt ervoor dat volksmensen uit de fabriek of de boerderij raken en meer aanzien krijgen. Op die manier wordt de wielersport in België plots bijzonder populair. Van Hauwaert inspireert niet enkel coureurs, maar ook organisatoren. Naar het Franse voorbeeld vinden vanaf dan overal in het land wielerwedstrijden plaats. Dankzij Van Hauwaert wordt België hét land van de 'vélokoers'!