| Spierstijfheid |
Een pijnlijke “day after”
Spierstijfheid treedt meestal op de dagen na een uitzonderlijke fysieke inspanning. Ze kan enkele dagen aanhouden en verdwijnt zonder sporen na te laten.
Waar komt ze vandaan?
Spierstijfheid wijst op spierbeschadiging. Door de verzuring en de uitzonderlijke belasting zijn er heel wat vezels gescheurd. Hun bestanddelen hebben zich verspreid buiten de cel, wat een ontstekingsreactie uitlokt. Gelukkig beschikt de spier over een verbluffend regeneratievermogen: hij herstelt volledig spontaan. We kunnen trouwens niet veel doen om dat proces te versnellen.
Hardlopers lopen een bijzonder groot risico:
- de letsels verergeren door de schokgolven die ontstaan telkens als de voet neerkomt op de grond.
- hardlopen leidt voortdurend tot “excentrische” contracties; bij afdalingen moeten de spieren weerstand bieden tegen rekbelasting.
Enkele tips
- wacht een paar dagen tot de spier vanzelf herstelt
- stop niet bruusk na een zware inspanning, maar blijf lichtjes dribbelen, zodat het melkzuur wegkan
- doe stretchoefeningen na de inspanning
- verhoog beetje bij beetje het weerstandsvermogen van uw spier, maar ga nooit over de grens
- neem geen aspirine of andere ontstekingsremmers: ze verdrijven weliswaar sneller de pijn, maar verzwakken uiteindelijk de spierweerstand
- sommige sporters hebben baat bij een koudebehandeling na de inspanning, bijvoorbeeld hun benen onder een ijskoude waterstraal houden
- ook warme baden bieden een zekere verlichting tijdens de pijnpiek, die meestal optreedt twee dagen na de inspanning.
|