foto alain buyck

Het was bij een zalige zomerzon dat Tia Hellebaut aan de poorten van het Koning Boudewijnstadion de start mocht geven van de Acerta Brussels Ekiden, die door de duizenden deelnemers en toeschouwers in een ware kermissfeer beleefd werd. Rond het stadion was veel randanimatie voorzien, waarbij ook heel wat sportinitiatie gegeven werd. Met niet minder dan 500 teams van elk zes lopers blijft de formule scoren, zowel bij de geoefende als bij de modale lopers.

Na precies één kwartier meldde Pieter Rijnders van het Nike Team zich, luid aangemoedigd door de honderden wachtende lopers, als eerste in het stadion. Op een tiental seconden volgde Bram Coppens (Nike Mixed) die de tasuki aan Frédéric Collignon doorgaf. Aman Gemeda van KAAG kwam vlak daarop als nummer drie het stadion binnengerend. De aflossingen gebeurden meestal vrij vlot, al bleven een aantal deelnemers toch wanhopig met hun aflossingslint zwaaien omdat hun ploegmaat nog ergens aan het dromen was. Bij de vrouwenteams effende Almensch Belete intussen het zegepad voor het Nike Woman Team. Het was Corinne Debaets die daarna aan de 10 kilometer mocht beginnen. Ook voor de nationale teams waren de teerlingen snel geworpen. Het was vrij snel zeker dat Daring Club Leuven, dat met Sylvie Ameloot opende, zichzelf op de erelijst zou opvolgen.

Vital Gahungu (Nike) kon in zijn loopstuk van 10 kilometer de voorsprong nog wat opvoeren. Het waren echter de militairen, die met Willem Van Hoof na de tweede aflossing naar de tweede stelling waren opgerukt. Collignon (Nike Mixed) telde al meer dan twee minuten achterstand toen hij zijn lint aan Joeri Jansen doorgaf. KAAG liep toen als vierde, op de hielen gezeten door Orumia, een team van in België verblijvende Ethiopiërs. Toen Rik Ceulemans als een sneltrein de fakkel overnam van Michael Brandenbourg werd elke twijfel omtrent de zegen, voor zover die er nog was, opgeheven. Dame Tasame en slotloper Hans Janssens zorgden uiteindelijk voor een eindtijd van 2u08'11", precies 27 seconden beter dan vorig jaar. De militaire ploeg werd tweede op iets minder dan drie minuten van de winnaars. Het Ethiopische team rukte nog naar de derde plaats op.

Bij de nationale clubs moest KAAG even de eerste plaats laten aan AC Lebbeke maar Francies Vansteenbrugge zette in zijn 10 km-loop weer orde op zaken. Met Fabrice Laga als slotloper werd een tijd van 2u19'06" neergezet. Joachim Pelicaen zette voor Lebbeke 2u20'56" neer. Het brons ging naar Dour Sport. Bij de vrouwen kwam er geen verandering meer. Mimi Belete zette voor Nike Woman een winnende tijd neer van 2u.29'33", waarbij het omlooprecord met maar liefst zeven minuten werd verbeterd. De meisjes van Daring Leuven verlengden hun titel in een tijd van 2u.39'19".

'Ik heb meteen ook het publiek gegroet. Omdat onze voorsprong al vrij comfortabel was, moest ik niet meer het onderste uit de kan halen. Ik heb nu twee weken stage in Sankt Moritz achter de rug om er de basis te leggen van mijn voorbereiding van de marathon van Eindhoven. Ik ben trouwens nog volop met de zware trainingen bezig. Vanavond trek ik nog naar de Veluwe in Nederland om verder te trainen. In Eindhoven hoop ik voor mijn debuutmarathon op een eindtijd van 2u.13'. Ik liep als eens de 42 kilometer in Rotterdam helemaal uit toen ik als tempomaker van de vrouwen ingeschakeld was. Heel vlot haalde ik toen 2u.27'. Maar nu moet het natuurlijk een stuk sneller."

Maarten Van Steen: Alles gegeven!

Maarten Van Steen moest even naar adem happen toen hij als voorlaatste loper van de militaire ploeg de tasuki doorgegeven had aan Gino Van Geyte. "Ik ben heel diep gegaan", bekende de atleet uit Nederokkerzeel. Dit is trouwens het resultaat van één maand training. Tot eind juli heb ik praktisch geen meter gelopen omwille van een cursus in het leger. Ik moet trouwens nog het tweede deel van die cursus volgen, zodat ik allicht pas in de tweede helft van de winter zal paraat staan."

Rik Ceulemans: Nu de marathon van Brussel!

Rik Ceulemans is aan zijn laatste wedstrijden in België bezig. Over twee weken volgt nog de marathon in Brussel, maar daarna begint zijn lange afscheidstournee doorheen de wijde wereld. "Ik zou ondermeer nog eens een marathon in Zuid-Amerika willen lopen." De Zonhovenaar nam de tasuki over alsof de eindstreep honderd meter verder lag. "Een beproefde tactiek", legde Ceulemans fijntjes uit. "Ik wilde zo snel mogelijk uit het zicht van de achtervolgers geraken. Zo kon ik tenminste niet als mikpunt gebruikt worden. Voor de marathon ga ik deze week nog eens stevig trainen, vooral dan in kwaliteit. Ik wil over twee weken immers sterk voor de dag komen."

Willem Van Hoof: Nog last met de ribben

Willem Van Hoof, die bij een incident na de halve marathon van Sint-Truiden een stevige por in de ribben kreeg, maakte deel uit van de militaire ploeg, die als tweede eindigde. "Ik heb nog steeds pijn aan mijn ribben", vertelde de atleet van Roba. "Daarenboven had ik de voorbije week last van een verkoudheid. Op het zware parcours ben ik fors doorgegaan, alhoewel ik nog enige reserve inbouwde. Toch maakte ik een deel van mijn achterstand op Vital Gahungu goed. Morgen loop ik nog de 4 x 1500 meter voor mijn club, maar dan gaat de riem er een tijdje af. Maandag vertrek ik op vakantie naar Tenerife."

Francies Vansteenbrugge: blij met de titel

Francies Vansteenbrugge leidde het team van KAAG naar een geruststellende tweede plaats. "Ik had eerst Bart Blommaert van AC Lebbeke als mikpunt, daarna zag ik de Ethiopiër Nagaasa voor me uitlopen. Maar onderschat hier ook het parcours niet. Het is een stuk zwaarder dan wat men op het eerste gezicht zou denken. Nu wordt het nog eventjes doortrainen naar de marathon van Eindhoven, waar ik alvast ga starten op een tempo dat me halfweg in 1u.10' zou moeten brengen. Nu maar hopen dat er voldoende hazen kunnen ingezet worden. Want alleen, is maar alleen", aldus de Oost-Vlaming die vorige week nog eens een ritje van 37 kilometer op het menu plaatste.

Sylvie Ameloot: Ieder jaar trouw van de partij

Voor Sylvie Ameloot, de startloopster van Daring Leuven, is de Ekiden ieder jaar een vaste afspraak geworden die ze niet wil missen. "Een puike organisatie", klinkt het. "Omdat ik morgen nog deelneem aan de aflossingskampioenschappen, waar ik de 4 x 800 meter loop, heb ik met enige reserve gelopen. Mijn 5 km-tijd van 18'40" moet zeker één minuut sneller kunnen. Voor de titel bij de clubs was er trouwens amper tegenstand, zodat het geen zin had om te forceren. Op het erg gevarieerde parcours, waar stijgen en dalen elkaar in snel tempo opvolgen, verkoos ik dan ook mijn eigen tempo te lopen."

Elke Van Hoeymissen: Hernemen na lange pauze

Voor Elke Van Hoeymisen, die voor Daring Leuven als nummer twee liep, was het een wederoptreden na een rustperiode van zes weken. "Intussen ben ik aan een uurtje per dag loslopen toe. Kwaliteit heb ik nog helemaal niet getraind. Daarom heb ik er een stevige duurloop van gemaakt. Tegen het vrouwenteam van Nike was er toch geen beginnen aan."