"Deze zege doet echt enorm veel deugd en mag je voor een stuk zeker als revanche omschrijven", zei Keisse in een nog steeds kolkend Kuipke. "De meeste mensen weten wel wat ik het voorbije jaar allemaal heb meegemaakt. Na mijn eerste periode van schorsing betekende het contract bij Quick Step een nieuwe start. Na een winter van veel harde arbeid was ik echt goed bezig, tot mijn sleutelbeenbreuk in de aanloop naar het WK piste. Nadien nam ik de draad weer op en kende ik een goede zomer, maar dan werd ik opnieuw uit competitie gehaald. Dat zorgde zeker en vast voor een dipje, maar vrij snel heb ik mezelf weer verplicht om in alle omstandigheden keihard te trainen, dit alles in de hoop dat ik hier toch zou kunnen starten. Ik ben dan ook heel fier dat ik hier heb kunnen winnen."

De zege kwam er na een onderling duel met Kenny De Ketele, de man waarvan velen hopen dat hij op termijn Keisses vaste partner wordt. "Dat zou uiteraard mooi zijn, maar een onderling duel kan het publiek duidelijk ook wel smaken. Zolang we voor verschillende sponsors rijden, zal het moeilijk zijn om hier ooit samen te rijden. Zelf ben ik heel blij dat Quick Step me voor deze maand weer in de armen heeft gesloten en met Saey-Deschacht zijn er nog twee sponsors die me altijd zijn blijven steunen. Die mensen moet ik allemaal heel hard bedanken ."

Keisse heeft een duidelijke verklaring waarom het hem ondanks zijn gebrek aan competitieritme is gelukt om de zege te veroveren. "Zelf had ik aan Peter Schep een fantastische ploeggenoot", aldus Keisse. "De andere topploegen hadden allemaal wel een minpunt. Hondo heeft minder ervaring op de piste, Rasmussen en Morkov bleken na een lang zomerseizoen minder ver te staan dan ik eerder deze week had ingeschat, Stam en Van Bon zijn al een dagje ouder, Kenny en Lampater reden voor het eerst samen en Marvulli heeft komende week in Zürich zijn eigen zesdaagse. Bovendien konden we in een ware luxepositie aan de afsluitende ploegkoers beginnen. Punt per punt zijn we de voorbije week steeds verder uitgelopen op de concurrenten, in die mate dat we in de finale niet meer naar de sprints moesten kijken en enkel met aanvallen rekening moesten houden."

"Wat mijn volgende opdracht wordt, weet ik nog niet", besloot Keisse. "Het zou zelfs kunnen dat ik vanavond nog bericht krijg dat ik dinsdag alsnog mag starten in Zürich. Al zal het na het komende feestje dan de eerste dag wel eerder 'moeten' zijn."

Kenny De Ketele deed er met Leif Lampater in de absolute slotfase alles aan om Keisse en Schep nog van de eerste plaats te verdringen, maar dat lukte net niet en dus moest hij vrede nemen met de tweede plaats.

"Na deze schitterende week zou ik zelfs met de derde podiumplaats tevreden zijn geweest", zei Ketelke. "Wat een ongelooflijke sfeer toch, net als Iljo voelde ik de hele week lang enorm veel steun van het publiek. Ik heb echt een beetje het gevoel van een winnaar. Ik geloofde er ook nog in toen ik mijn ultieme aanval inzette. Iljo en Peter hadden net een aanval van Rasmussen-Morkov moeten neutraliseren en het was dan ook het ideale moment om er nog eens vol voor te gaan. Meer dan een halve ronde wegrijden bleek echter niet meer mogelijk. We kunnen echter naar huis met het idee dat we er alles aan gedaan hebben. Leif is overigens echt een fantastisch sterke renner. Ik zal niet aarzelen als ze me ooit nog eens ergens voorstellen om met hem ploeg te vormen." Vanaf dinsdag moet De Ketele al opnieuw aan de bak.

In Zürich rijdt hij weer met Tim Mertens. "Ik had gepland om het daar iets rustiger aan te pakken, maar als ik zie hoe goed de conditie momenteel is en dat ook Tim weer in uitstekende doen is, moeten we onze ambitie misschien toch maar wat bijstellen."

Keisse en Schep. (foto belga) Bekijk de fotospecial

Het duo Keisse-Schep ging als leider het laatste onderdeel in, de ploegkoers. De Ketele en Lampater begonnen in dezelfde ronde aan de ultieme race. Rasmussen-Morkov, Bartko-Hondo en Stam-Van Bon moesten één ronde goedmaken.

De nevennummers voor de grote finale leverden geen van de topduo's nog een bonusronde op, zodat we met volgende situatie aan het laatste uur van de zesdaagse begonnen: Keisse-Schep aan de leiding met 384 punten, De Ketele en Lampater in dezelfde ronde met 325 punten. Op één ronde volgden Rasmussen-Morkov (322), Bartko-Hondo (259) en Stam-Van Bon (246).

De Ketele had ondertussen wel een uiterst hachelijk moment beleefd toen hij in de dernyfinale een klapband kreeg, net op het moment dat hij een aanval inzette. Ketelke moest al zijn stuurmanskunst aanwenden om overeind te blijven en had dan ook even tijd nodig om te bekomen.

Met nog amper vijftig te verdienen punten waren Keisse en Schep op dat vlak sowieso buiten schot, zodat alle andere koppels op zoek moesten naar één of meer winstronden. Dat deden ze dan ook van bij het begin, met De Ketele en Lampater als aanstokers.

Halverwege hadden Rasmussen-Morkov en Bartko-Hondo hun verliesronde weggewerkt, zodat zelfs met vier ploegen in dezelfde ronde het laatste halfuur werd aangevat. Keisse-Schep en De Ketele-Lampater zorgden echter voor een gepaste reactie en namen opnieuw voorsprong.

Met vijftig ronden te gaan werd het duidelijk dat het een tweestrijd zou worden tussen Keisse en De Ketele en hun respectieve ploegmaats, want een winstronde van Bartko-Hondo kwam te laat. Op achttien ronden van de finish zetten De Ketele en Lampater hun ultieme aanvalspoging in, maar verder dan een halve ronde konden ze niet uitlopen en Keisse-Schep reden de kloof weer dicht. De Iljoooo's weergalmden weer minutenlang door het Kuipke.

Uitslag

1. Keisse-Schep 406 punten/points 2. De Ketele-Lampater 345 3. Bartko-Hondo 275 Op 1 ronde/à 1 tour/1 lap down 4. Rasmussen-Morkov 346 5. Stam-Van Bon 254 Op 2 ronden/à 2 tours/2 laps down 5. Marvulli-Aeschbach 301 Op 7 ronden/à 7 tours/7 laps down 7. Madsen-Hester 149 Op 14 ronden/à 14 tours/14 laps down 8. Mouris-Stroetinga 160 Op 18 ronden/à 18 tours/18 laps down 9. Mertens-Ligthart 279 Op 20 ronden/à 20 tours/20 laps down 10. Roberts-Kneisky 111 Op 31 ronden/à 31 tours/31 laps down 11. Donadio-Vermeulen 155 Op 35 ronden/à 35 tours/35 laps down 12. Van der Sande-Müller 92 Op 46 ronden/à 46 tours/46 laps down 13. De Neef-Schets 114

Zijn achternaam kent bijna niemand, maar 'Charlie' is al jaren een begrip in het Kuipke. Hij maakte de hele carrière van Patrick Sercu van dichtbij mee en bleef diens rechterhand toen hij wedstrijdleider werd.

Na 68 Gentse zesdaagsen vindt Charlie dat het stilaan aan anderen is om te werken tijdens de zesdaagse, maar als toeschouwer zal hij er de komende jaren ongetwijfeld nog bij zijn. De geëmotioneerde Charlie ontving uit handen van Sercu een levenslang abonnement als eregast en kreeg van Rob Discart een kopie van de winnaarstrofee opgespeld.

"Het moeilijkste was deze keer eigenlijk de aanloop naar de zesdaagse”, stelt Patrick Sercu. “Eerst was er lang onzekerheid over het al dan niet mogen starten van Keisse, daarna was er de vraag of hij conditioneel in

Sercu zag een sportief hoogstaande zesdaagse. (foto belga)

orde zou zijn. Dinsdag was hij dan ook nog wat grieperig, maar dat zal eerder het gevolg van stress zijn geweest. Eens op de fiets was er niet veel meer van te merken. Niemand heeft kunnen zien dat Iljo vier maanden uit competitie is geweest. Ook aan De Ketele was niet te merken dat hij een kwakkelzomer heeft gehad."

"De Denen Rasmussen-Morkov en Danilo Hondo kwamen eveneens uit een relatieve rustperiode, maar uiteindelijk presteerden alle toppers op niveau en hebben we een heel evenwichtige zesdaagse gezien. Ik zie nog vier kandidaten voor het podium, de Belgen zijn daar met Iljo en Kenny goed bij vertegenwoordigd. Vooral de gedrevenheid en de motivatie van de Belgische jongens is me opgevallen, en het feit dat ze enorme steun kregen van het publiek”, gaat Sercu verder.

"Van der Sande in de afvalling op zaterdag bijvoorbeeld. Keer op keer vocht hij terug vanuit laatste positie en toen hij uiteindelijk toch werd uitgeschakeld, kreeg hij van het volledige Kuipke een mooi applaus. Het optreden van Tosh heeft me bekoord. Debuteren in Gent is echt niet makkelijk, maar hij heeft het uitstekend gedaan en is een man voor de toekomst. Tim Mertens blijft ook een groot talent, al had hij nu wat pech dat zijn ploegmaat Pim Ligthart uit een rustperiode kwam. Pim was één van de betere renners in Amsterdam, maar tekende een dag later bij Vacansoleil en kreeg meteen de wenk mee om drie weken te rusten."

"Jammer genoeg was er ook één ronduit negatieve dag”, aldus Sercu. “De chaotische dopingcontrole van vrijdag heeft een halve avond verbrod. Je zag dat de renners tussen acht en twaalf onrustig en geïrriteerd waren en dat vertaalde zich in flauwe wedstrijden. Dopingcontroles zijn nodig, maar ook voor de controleurs bestaan er regels. Het kan toch niet dat chaperons zes uur lang aan de cabines blijven postvatten. De mensen in de tribunes zien dat, maar weten eigenlijk niet wat er gebeurt."

"Dokter Cooman verklaarde achteraf dat hij verkeerd was begrepen, maar dat is de waarheid geweld aandoen", pikt organisator Rob Discart in. "Bij zijn aankomst hebben we hem al verwittigd dat in de zesdaagse van acht uur ’s avonds tot twee uur ’s nachts bijna constant wordt gereden, maar hij zag het anders en wilde zoals bij een tienkamp tussen de nummers door controleren. De voorzitster van de jury heeft hem het standpunt van de UCI uitgelegd en ook toen hij eiste dat het eerstvolgende plasje van elke aangeduide renner bij hem moest gebeuren, heeft zij hem gemeld dat dit niet volgens de geldende normen was."

"Ten slotte heeft hij ook nog eens renners onder druk gezet om in de cabines op het middenplein de controle te ondergaan. Sorry, maar dat doe je niet in een volle zaal met zevenduizend mensen. Een aantal renners, waaronder Danny Stam, hebben dat dan ook terecht geweigerd. Samen met de wielerbond zullen we op dit alles zeker nog reageren bij de officiële instanties." Naast sportief was de 70ste Gentse zesdaagse ook

Er waren bijna 42.000 toeschouwers in Gent. (foto belga)

commercieel een succes. "Op uitzondering van dinsdag was elke avond zo goed als uitverkocht, zodat we in totaal net geen 42.000 tickets aan de man zullen hebben gebracht”, verklaart Discart.

"Gent biedt dan ook een unieke sfeer, met vedetten van eigen bodem die tot de internationale top behoren. Ook belangrijk is dat we hier de authenticiteit blijven behouden. Ons middenplein blijft het terrein van de gewone toeschouwer, daar waar dat overal elders wordt verkocht aan sponsors. We zullen daar nooit van afstappen, zelfs al zouden we nog meer hospitality-pakketten kunnen verkopen indien we dat wel deden. Tot slot wil ik nog even benadrukken dat de Stad Gent na het instorten van het dak in hal zes, waar tot vorig jaar het vipgebeuren plaatsvond, schitterend werk heeft geleverd om op korte termijn de Floraliënhal in orde te krijgen."

"“Ik denk dat we die hal goed hebben kunnen aankleden”, stelt ook de Gentse Schepen van Sport Christophe Peeters, die eveneens een sportieve topeditie had gezien. “Naar volgend jaar toe gaan we het volledige binnendak vernieuwen en ook de daaropvolgende jaren zal het Kuipke stap voor stap verder worden verfraaid. We willen ook meer andere organisaties aantrekken, maar één ding staat vast. De piste zal altijd permanent blijven liggen, ze telkens enkel voor de zesdaagse opbouwen is geen optie. Organisatoren van andere evenementen zullen zich moeten aanpassen aan dat gegeven.”

Ze gaan de Australiërs Carver-Law en de Britten Mould-Yates vooraf. Brian Ligneel en Jochen Deweer, die in de slotfase na een val met Carver nog met kneuzingen werd afgevoerd, werden uiteindelijk als zesde geklasseerd. Voor de start van de finale was al duidelijk dat de Britten Mould en Yates gezien hun puntenachterstand alles op een winstronde zouden moeten zetten.

Hun aanvalspogingen waren dan ook niet echt verrassend en werden vlot beantwoord door Imhof-Dillier, die dinsdag in Zürich al van start gaan in de profzesdaagse. Terwijl de Denen Lander en Kreutzfeldt wel een winstronde mochten nemen en zich zo van de dagzege verzekerden, toonden de Zwitsers zich in de sprints keer op keer sneller dan de Australiërs, aan de finale begonnen met amper twee punten achterstand.

Zo waren Imhof en Dillier op twee sprints van het einde al niet meer bij te halen wat de punten betreft en moesten ook de Australiërs zich op het nemen van een winstronde concentreren. Dat zat er net als voor de Britten echter nooit in, zodat Imhof en Dillier in de slotronden volop konden genieten van hun eindzege.

Uitslag ploegkoers

1. Lander-Kreutzfeldt (Den) 11 punten Op 1 ronde: 2. Imhof-Dillier (Zwi) 26 3. Mould-Yates (GBr) 13 4. Carver-Law (Aus) 8 5. McLay-Doull (GBr) 1 Op 2 ronden: 6. Deweer-Ligneel 6 7. Longo-Nicolo (Ita) 1 8. Caspers-Harmsen (Ned) 0 Op 3 ronden: 9. De Merlier-Buysse 0

Eindstand

1. Imhof-Dillier (Zwi) 121 punten 2. Carver-Law (Aus) 101 3. Mould-Yates (GBr) 66 Op 1 ronde: 4. Lander-Kreutzfeldt (Den) 49 Op 5 ronden: 5. McLay-Doull (GBr) 15 Op 6 ronden: 6. Deweer-Ligneel 37 Op 7 ronden: 7. Longo-Nicolo (Ita) 22 Op 9 ronden: 8. Caspers-Harmsen (Ned) 7 Op 21 ronden: 9. De Merlier-Buysse 10

Giovanni De Merlier: 'Ik hoop dat het snel zal beteren, want anders zal er de komende drie dagen niet veel eer te rapen vallen voor ons'

In de ploegkoers konden ze de tempoversnellingen niet beantwoorden en verloren ze uiteindelijk zes ronden.

"Ik hoop dat het snel zal beteren, want anders zal er de komende drie dagen niet veel eer te rapen vallen voor ons", zei een gelaten De Merlier. "De gevolgen van de zware val waren vandaag duidelijk voelbaar. Niet dat ik echt zere benen had, maar ik kon gewoon geen kracht zetten op de pedalen. Ik ben na mijn smak bij de kinesist geweest en zijn diagnose was duidelijk en vooral uitgebreid. Naast de vele schaafwonden had ik een geblokkeerde rug en nek en bovendien bleek ook mijn bekken gekanteld. Ik kan je verzekeren dat mijn bovenlichaam bij elke aflossing een serieuze pijnscheut moest verwerken."

Van der Sande: 'Ik heb inderdaad al serieus mijne pere gezien.'

"Ik heb inderdaad al serieus mijne pere gezien, zoals ze bij ons zeggen", beklemtoont Van der Sande, in 2008 wereldkampioen puntenkoers bij de junioren en deze zomer met Jochen Deweer goed voor zilver in het EK ploegkoers voor beloften. "Het is totaal niet te vergelijken met een zesdaagse bij de beloften. Daar heb je elke dag één ploegkoers, bij de elite ben je een hele avond aan de slag. Vooral in de eerste ploegkoers van de dag trekken de favorieten serieus door in een poging om het klassement dooreen te schudden. Ik had wel verwacht dat het lastig zou worden, maar ze rijden toch nog twee kilometer per uur rapper dan ik vooraf had ingeschat. Ik had niet gedacht dat ik na twee dagen al tien ronden in het krijt zou staan, maar desondanks is en blijft het een heel leuke ervaring."

Van der Sande: 'Ik mis duidelijk koersritme ten opzichte van de mannen die dit seizoen al enkele zesdaagsen in de benen hebben.'

"Als we de komende dagen nog eens een nevennummer kunnen winnen, zal ik heel tevreden zijn. Ook dat is niet eenvoudig, want ik heb de indruk dat de topploegen werkelijk in elk onderdeel voluit voor de punten willen gaan, daar waar ze meestal wel al eens een nummer laten schieten. In de ploegkoersen is het sowieso een kwestie van zoveel mogelijk aanklampen. Ik mis duidelijk koersritme ten opzichte van de mannen die dit seizoen al enkele zesdaagsen in de benen hebben. Ik zal wel nog verbeteren de komende dagen, maar de toppers zullen de boel natuurlijk ook steeds meer doen ontploffen. En dan spreek ik nog niet over de finale van zondag met de ploegkoes van een uur. Dat wordt pas echt afzien, en dat op mijn twintigste verjaardag. Het is niet de manier waarop mijn maten dat doorgaans vieren, maar dat maak ik achteraf wel goed."

Met de vandaag donderdag 31 jaar wordende Duitser Andreas Müller heeft Van der Sande een heel ervaren krijger naast zich gekregen. In 2007 mocht ook Tim Mertens in Gent al aan diens zijde debuteren. Hij was zodanig tevreden over hun samenwerking dat hij een jaar later zelf aan Patrick Sercu vroeg om opnieuw aan hem te worden gekoppeld. Ook Van der Sande vindt de Duitser een ideale leermeester.

Van der Sande: 'De snelheid en behendigheid van de piste kan je meenemen naar de weg, de fond van de weg kan je helpen in de langere nummers op de baan'

"Andreas heeft veel ervaring en weet hoe het wereldje in mekaar zit", bevestigt Van der Sande. "Hij is bovendien een toffe kerel en spreekt uitstekend Engels. Hij stuurt me constant bij en stelt me ook gerust. Eens een ronde meer prijsgeven is niet erg, zo houdt hij me voor. En hij heeft gelijk natuurlijk. Ik ben trouwens in het algemeen goed onthaald door het selecte clubje van zesdaagsenrenners. De Belgen kende ik uiteraard al, maar ook de anderen zijn doorgaans vriendelijk."

Een specifieke pistier is Van der Sande niet. Tot nader order blijft hij piste en weg combineren. "Daar kan je alleen maar baat bij hebben", stelt hij. "De snelheid en behendigheid van de piste kan je meenemen naar de weg, de fond van de weg kan je helpen in de langere nummers op de baan. Misschien dat ik ooit onder druk van een ploeg een keuze zal moeten maken, maar dat zien we dan wel. Anderzijds is het wel jammer dat er voor mij bijvoorbeeld geen Olympische Spelen zullen inzitten. Met de afslanking van het programma verdwenen net die onderdelen waarin ik sterk ben. En dat heeft zo nog gevolgen. Zo ondersteunt Bloso enkel voor disciplines die olympisch zijn, wat ook normaal is. Het is nu zo en we moeten dat aanvaarden."

Na de Lotto Z6sdaagse Vlaanderen-Gent bergt Van der Sande de pistefiets een tijdje op. "Volgende week zal in het teken staan van rust, daarna zal ik al beginnen opbouwen in het vooruitzicht van het nieuwe wegseizoen. In januari trek ik met mijn pa en twee maten op stage naar Tenerife, een maand later volgt een stage van twee weken met mijn nieuwe ploeg. Na het opdoeken van Beveren 2000 trek ik naar het Omega Pharma-Lotto-Davo van ploegleider Kurt Van de Wouwer."

Morkov en Rasmussen juichen. (foto belga)

Nog voor de grote finale maakten de duo's Keisse-Kluge en Rasmussen-Morkov een volgende schijf van honderd punten vol, goed voor een bonusronde. Risi en Marvulli slaagden daar net niet in, zodat we met vier ploegen in dezelfde ronde aan de beslissende ploegkoers begonnen: Keisse-Kluge (415 punten), Rasmussen-Morkov (410), Risi-Marvulli (392) en Stam-Lampater (244).

LAATSTE UITVAL

Halverwege leken Risi en Marvulli het commando te nemen door eerst zelf een winstronde te nemen en vervolgens enkele keren gevat te reageren op aanvallen van hun concurrenten. Even later moesten ze toch eens passen en kwamen de vier topteams weer in dezelfde ronde terecht. Ondanks enkele pogingen van Keisse-Kluge en Risi-Marvulli hielden de vier mekaar vervolgens in evenwicht tot de laatste vijftig ronden met een sprint om de tien ronden.

Terwijl Keisse-Kluge en Rasmussen-Morkov begonnen te bikkelen voor de punten, moesten Risi-Marvulli en Stam-Lampater alles op een ultieme aanval zetten. Bij de Nederlands-Duitse combinatie zat er geen snee meer op. Bij Risi en Marvulli zat er nog meer snelheid in de benen, maar meer dan een halve ronde kregen ook zij niet meer bijeen.

SLOTSPRINT
 
Het ging dus tussen Keisse-Kluge en Rasmussen-Morkov, waarbij de lokale held en Kluge voor de slotsprint één schamel puntje voorsprong hadden. Kluge probeerde het met een verrassingsaanval op vier ronden van het einde, maar de Deense wereldkampioenen reageerden attent en in de sprint toonde Rasmussen zich sneller dan Keisse.

persbureau marc van landeghem