Bart Janssens uit Melsele is de winnaar van de Merckxfiets van de Damiaanactie tombola. Lot nummer 2284 was de geluksbrenger.

Keisse wordt gefeliciteerd door nummers twee Van Hoecke en De Ketele. (foto belga) Bekijk de fotospecial van de slotdag

Iljo Keisse heeft voor de vijfde keer de Lotto Z6sdaagse Vlaanderen-Gent op zijn naam geschreven. Na Matthew Gilmore in 2005, Robert Bartko in 2007 en 2008 en Peter Schep in 2010 mocht nu de Australiër Glenn O'Shea aan zijn zijde de hoogste trede van het erepodium beklimmen.

"Ik wil in de eerste plaats mijn maatje O'Shea bedanken", zei Iljo Keisse achteraf. "Het is een wat stille, vreemde coureur die soms wat raar op zijn fiets zit, maar hij kan heel hard koersen. Dat heeft hij deze week bewezen. In juni had ik hem gevraagd of hij met mij wilde rijden, maar ik had er hem bij gezegd dat hij hier dan wel topfit aan de start moest komen want dat ik wilde winnen. Hij beloofde mij dat ik mij wat dat betreft geen zorgen moest maken en vorig weekend in de Wereldbeker in Glasgow zag ik dat hij klaar was."

"We hebben echter wel een heel harde strijd moeten leveren tegen Kenny en Gijs, twee grote kampioenen die nog veel successen zullen boeken. Ik neem mijn petje af voor de manier waarop zij hier hebben gekoerst. Gijs bijvoorbeeld ging altijd voluit, met het risico dat hij als jonge gast eens tegen de muur zou lopen. Natuurlijk is het jammer dat hij op twee ronden van het einde viel. Dat was echt een anticlimax. Het was ook te laat om de koers op dat moment nog even te neutraliseren, want ik had liever gewonnen door de slotsprint in een rechtstreeks duel te winnen. Ik was er klaar voor. Tot dan was het met onze aflossingen niet goed uitgekomen, zodat Glenn al de meeste sprints voor zijn rekening had moeten nemen. Hij is ook niet traag, maar zo vaak na mekaar moeten sprinten is toch heel veel."

De gedroomde tweestrijd kwam er in het Kuipke dus ook uit, al had Keisse liever nog wat meer tegenstand gehad. "Er mag best één of twee ploegen meer tot het einde strijden voor de zege", stelde Keisse. "Jammer genoeg moest Stroetinga al vroeg in de week een dag overslaan, Bartko begon wat moeizaam maar kwam er op het einde helemaal door. De Denen begonnen dan weer heel goed, maar zakten er vandaag door."

"De sfeer in het Kuipke was dit jaar anders dan in het verleden", zei Keisse ook nog. "Het blijft een fantastisch publiek dat van Gent de beste zesdaagse maakt, maar vroeger stond altijd zowat het hele Kuipke achter één ploeg. Nu was er een kamp Keisse, een tweede kamp Van Hoecke-De Ketele en dan zelfs nog een derde groep die wat tussen de twee zat. Dat zorgt toch voor een duidelijk verschil in het geluid dat uit de tribunes komt. Die extreme pieken heb je niet meer. We zullen er echter mee moeten leren leven, want de komende jaren zal het ongetwijfeld ook zo zijn."

De Ketele-Van Hoecke: "Trui van wereldkampioen waardig verdedigd"

De val van Gijs Van Hoecke in de absolute slotfase zorgde voor een anticlimax, maar Kenny De Ketele en Van Hoecke zelf onthielden toch al snel het positieve van hun weekje Gentse zesdaagse. "We hebben de trui van wereldkampioen heel waardig verdedigd", stelde De Ketele.

"Wij en Iljo met Glenn waren aan mekaar gewaagd en we moeten ons niet schamen dat we nipt door hen zijn verslagen. De val zorgde voor een anticlimax, maar het zou sowieso moeilijk zijn geweest om hen te kloppen. We stonden zes punten achter, dus moesten we zelf de sprint winnen en bovendien mocht Iljo dan geen tweede worden. Niet evident, gezien zijn sprintsnelheid. Wat niet wegneemt dat we er vol wilden voor gaan. We geloofden er ook in, want we hadden al enkele sprints gewonnen. Zes dagen lang hebben we geduelleerd op het scherp van de snee en hebben we mekaar regelmatig pijn gedaan. Naar het einde toe hadden we het door de vermoeidheid wat moeilijk om op punten in het spoor van Iljo en Glenn te blijven, maar we hebben karakter getoond en dat heeft een mooie finale opgeleverd. Tot die val van Gijs."

"Ik denk dat mijn achterwiel wegsloeg op enkele druppels water die op de piste waren terechtgekomen", zei Van Hoecke. "Bij het aannemen van drank tijdens de ploegkoers kan dat altijd gebeuren. Ik wist meteen dat het voorbij was, want Kenny moest het nog ruim twee ronden alleen doen, terwijl Iljo en Glenn nog konden aflossen. Ik denk dat zij sowieso wel de iets betere ploeg waren, maar het is jammer dat we niet de kans hebben gekregen om de strijd tot het einde uit te vechten. Het staat in ieder geval vast dat we deze mooie trui niet hebben beschaamd. Dit was nog maar mijn tweede zesdaagse. Ik wilde er staan en dat is gelukt. Tegen een heel sterke Keisse kwamen we iets tekort, maar volgend jaar proberen we het gewoon opnieuw. Tegen dan moet ik weer wat sterker zijn."


Filip De Greef - Persbureau Marc Van Landeghem

In een zinderende finale hielden ze de wereldkampioenen ploegkoers Gijs Van Hoecke en Kenny De Ketele af. Robert Bartko en Silvan Dillier mochten als derde mee op het podium.       

In aanloop naar de finale was er een passend eerbetoon aan de deze winter afscheid nemende dernygangmaker Joop Zijlaard, die na een carrière van meer dan veertig jaar deze week zijn laatste rondjes op het ovaal van het Kuipke draaide.

O'Shea-Keisse (448 punten), Van Hoecke-De Ketele (436) en Dillier-Bartko (307) veroverden dankzij de punten in de nevennummers nog een bonusronde, zodat we met deze drie ploegen in dezelfde ronde aan de afsluitende ploegkoers over één uur begonnen.

Dillier en Bartko namen daarin snel voorsprong, maar uiteindelijk moest de Duits-Zwitserse ploeg toekijken hoe O'Shea-Keisse en Van Hoecke-De Ketele toch hun meerwaarde toonden.

De definitieve beslissing moest vallen via de vijf klassementssprints aan het einde. Van Hoecke en De Ketele knabbelden aan hun achterstand en met één sprint te gaan hadden de wereldkampioenen nog zes punten achterstand.
 
Op weg naar die slotsprint kwam Van Hoecke echter ten val en De Ketele kon niet weerstaan aan de snelheid van Keisse.

Op één ronde finishten de Belgen Rickaert-Vergaerde op de derde en Van Snick-Van Immerseel op de vierde plaats. Vooral in de tweede wedstrijdhelft van de finale ploegkoers, gewonnen door Wotschke-Pirius, deden Van Snick-Van Immerseel en Rickaert-Vergaerde er in een gezamenlijke inspanning alles aan om Kraus-Rugovac en Hesslich-Horstmann alsnog in het verlies te rijden, maar op wilskracht konden die dat verijdelen. Ook een spectaculaire val van Rugovac in de ultieme slotfase bracht geen verandering meer in de situatie. Boudat-Barbeau, Morkov-Bigum en Van Zijl-Caspers, de andere drie ploegen op één ronde achterstand, waren ondertussen wel gekraakt. Zo kwamen Rickaert-Vergaerde alsnog op het podium terecht en werden Van Snick-Van Immerseel vierde.

"De voorbije dagen werden we enkele keren serieus in het defensief gedrongen", stelde Denis Rugovac, die aan zijn spectaculaire val enkel wat schaafwonden had overgehouden. "Het probleem was dat de andere ploegen ons vaak niet toelieten om ons vooraan in het peloton te plaatsen. Als het dan versnelde, moesten we telkens voorbij de lossende renners manoeuvreren en vervolgens een kloof dichtrijden. Op die manier is het niet eenvoudig koersen. We hebben blijkbaar nog wat meer ervaring nodig om ons echt te kunnen laten gelden. De korte piste was dan weer niet in ons nadeel, thuis rijden we op een baan van amper 153 meter."
 
Jonas Rickaert en Otto Vergaerde, allebei nog een jaartje jonger dan de Tsjechische winnaars, mochten uiteindelijk als derde dus toch het podium betreden. "Het was vandaag alles of niets", zei Rickaert. "Toen de Fransen helemaal wegzakten, wisten we al dat we op het podium zouden komen. Samen met Van Immerseel en Van Snick zijn we de twee ploegen met een ronde voorsprong onder druk blijven zetten. Samenwerken met Gert-Jan en Arne was ideaal om het te proberen, maar ik had het gevoel dat Van Immerseel iets minder sterk was dan de voorbije dagen. Zelf kwam ik er pas in de slotdagen door, want de eerste dagen was ik niet echt goed. Achteraf bekeken zat er zeker meer in dan deze derde plaats. De eerste twee ploegen hebben hun winstronde in het begin van de week immers zo goed als cadeau gekregen. Het feit dat ze de voorbije dagen standhielden, is echter ook een bewijs dat ze sterk waren."

Filip De Greef - Persbureau Marc Van Landeghem

Eindstand

1. Jan Kraus (Tsj)/Denis Rugovac (Tsj) 40 punten 2. Nico Hesslich (Dui)/Samuel Horstmann (Dui) 17 Op 1 ronde 3. Jonas Rickaert (Bel)/Otto Vergaerde (Bel) 88 4. Arne Van Snick (Bel)/Gert-Jan Van Immerseel (Bel) 53 Op 2 ronden 5. Jacob Morkov (Den)/Simon Bigum (Den) 64 Op 3 ronden 6. Thomas Boudat (Fra)/Clément Barbeau (Fra) 100 7. Sebastian Wotschke (Dui)/Hans Pirius (Dui) 53 8. Melvin van Zijl (Ned)/Didier Caspers (Ned) 48 Op 12 ronden 9. Chris Latham (GBr)/Samuel Lowe (GBr) 33 Op 15 ronden 10. Ken De Fauw (Bel)/Kevin Rasschaert (Bel) 8 Op 17 ronden 11. Niels Vanderaerden (Bel)/Joris Cornet (Bel) 57 Op 21 ronden 12. Alexander Maes (Bel)/Kevin Feiereisen (Lux) 8

"Als Belgische wielerliefhebbers hadden we deze keer de luxe dat we met Keisse, Van Hoecke en De Ketele misschien wel de beste drie renners in de baan hadden", begon Sercu over het sportieve. "Van Iljo en Kenny weten we al veel langer wat ze kunnen, de jonge Van Hoecke heeft bevestigd wat we dachten dat hij kon. Hij heeft een heel grote motor en is dus ook iemand die op de weg carrière kan maken, maar ik voel aan dat ze hem bij zijn ploeg aanmoedigen om de komende jaren ook zeker op de piste te blijven rijden. Alles is aanwezig om straks een boeiende finale tussen Keisse-O'Shea en De Ketele-Van Hoecke te krijgen."
 
"Ik had wel graag wat meer tegenstand van sterke buitenlanders gezien. Op papier was die rol weggelegd voor de Nederlanders Schep en Stroetinga, maar door de gezondheidsproblemen van deze laatste is dat er niet uitgekomen. Hun rol werd voor een stuk overgenomen door Bartko-Dillier en Hester-Hansen, twee combinaties van een gevestigde waarde met een talentvolle jongere. Bartko had gelukkig zijn beste benen teruggevonden, want in Amsterdam was hij niet goed, wellicht een gevolg van de geboorte van zijn derde kind. Hansen deed het voor een eerste optreden in Gent uitstekend, Dillier bevestigde al het goede dat we vorig jaar al van hem hadden gezien. Hoogtepunten waren ook de baanrecords van Tristan Marguet, die we vooral voor die tijdritten hadden geëngageerd."

"Dit jaar gaven we ook veel jonge Belgen een kans", vervolgde Sercu. "Een geslaagd experiment. Als er eentje het heel goed doet, is dat een succes. Die rol was weggelegd voor de zaterdag negentien geworden Jasper De Buyst. Voor een eerste optreden op de korte piste in het Kuipke, zijn eerste zesdaagse ook, deed hij het uitstekend. De anderen presteerden op hun waarde. Tosh Van der Sande was niet zo goed als vorig jaar. Volgens mij heeft dat te maken met zijn eerste seizoen als prof, waarin hij toch verscheidene zware koersen uit de World Tour heeft gereden. Daardoor gaf hij een veel minder frisse indruk. Als hij naar de zesdaagse wil blijven komen om er minstens mee te doen voor de dichte ereplaatsen, moet hij zijn wegprogramma wellicht toch wat aanpassen. Het probleem is echter dat er momenteel te weinig zesdaagsen overblijven en dat er veel gaten zijn in de kalender. Het is dan ook niet evident om alle nodige inspanningen te leveren in functie van één zesdaagse."

"Ook ik kijk heel tevreden terug op deze zesdaagse", stelde Rob Discart. "We hebben zaterdag al eens samen gezeten met de renners en Nolan Hoffman zei dat hij trots was hier te hebben mogen rijden, omdat Gent voor hem de Tour de France van de piste was. Dat vond ik een heel mooi compliment naar ons toe en het bewijst de uitstekende reputatie die deze zesdaagse heeft bij de renners. Ook commercieel was het weer een voltreffer. Bijna alle avonden waren uitverkocht en ook het vip-gebeuren is op hetzelfde niveau gebleven. Aanvankelijk liet de crisis zich wat dat laatste betreft een beetje voelen, maar uiteindelijk bleek het slechts om een vertraging in de boekingen te gaan. Elk jaar slagen we er in om van deze zesdaagse een fantastisch evenement te maken, waarbij de sport duidelijk op de eerste plaats komt. Daarnaast zorgen we voor een vleugje ambiance met muziek en andere uitstapjes, zonder daarin te overdrijven. Ik denk dat we al enkele jaren het ideale evenwicht tussen beide hebben gevonden. Het enthousiasme van de toeschouwers is het beste bewijs."

"We zijn niet de grootste zesdaagse qua aantal toeschouwers of financiële armslag, maar Gent staat wel duidelijk op één wegens het sportieve niveau", pikte Sercu in. "Het plaatje klopt gewoon en de renners rijden hier graag. De weinige die er nog zijn dan, want het afvoeren van de ploegkoers in het programma van de Olympische Spelen heeft veel goede baanrenners doen afhaken of voluit voor de weg doen kiezen. Hopelijk wordt dat in de toekomst nog opnieuw gewijzigd."

Filip De Greef - Persbureau Marc Van Landeghem

Het volstaat om op je smartphone 'http://live.z6sdaagse.be/' in te tikken en je bent helemaal mee met de allerlaatste resultaten van de Lotto Z6sdaagse Vlaanderen-Gent!